Werkgeluk: een hype?

Werkgelukdeskundige is een beroep van de toekomst. ‘Wow’, dacht ik de eerste keer dat ik dat las. Dat moet een fantastisch beroep zijn, want wie wil er niet meer werkgeluk? Aan het werk zijn met mensen om hun werkgeluk te vergroten. Dat geeft energie!

Maar wat is eigenlijk werkgeluk? Dat kan toch niet nieuw zijn. Is het oude wijn in nieuwe zakken?

Als ik de berichten lees, dan lijkt het inderdaad een nieuwe hype. Of in ieder geval booming business.

Wat is werkgeluk?

Een definitie van werkgeluk bestaat (nog) niet. Ongetwijfeld zal ‘Van Dale’ het gaan opnemen in haar woordenboek. Onderdelen van werkgeluk zijn autonomie, betrokkenheid en competenties (A, B en C)

Vrij vertaald: werken vanuit drijfveren en talenten in een voor jou stimulerende omgeving.

Het streven naar werkgeluk is volgens mij ook de essentie van een effectief personeelsbeleid.

Mensen die werken vanuit intrinsieke motivatie en bevlogenheid. Zij werken vanuit hun talenten en waarden in een werkomgeving die stimulerend voor hen is. Hiermee bereiken zij meer: meer voldoening en meer energie. En dat heeft een positief effect op de organisatie: hogere klanttevredenheid, meer effectiviteit, een lager ziekteverzuim en een grotere collegialiteit.

Is het meetbaar? Wat is de investering? Terugverdientijd?’ zijn vragen die door het hoofd van de manager gaat. Ja zeker!

Meten = weten?

Met een medewerkersenquête, kan je op een snelle manier inzicht krijgen in werkbeleving. Of door op een goede manier in gesprek te gaan met mensen. Je weet dan wat de werkbeleving is en wat er voor nodig is om dit te beïnvloeden.

Dat is alleen zinvol als je voor de organisatie helder hebt:

Wat is onze visie en wat zijn onze kernwaarden? Welke competenties horen daarbij? Hebben we de juiste mensen in huis? Hoe sturen we daarop?

Vinden we het vervolgens belangrijk dat onze mensen van toegevoegde waarde kunnen zijn: voor zichzelf en voor de organisatie?

Ontkennend antwoorden, is geen optie. Dan mis je de aansluiting met een jongere generatie die zich bewust is van hun waarden en zoekt naar zelfontplooiing en zingeving.

De essentie is dat mensen bewust zijn van wat hen drijft en dat ze inzicht hebben in hun talenten, en hiernaar gaan handelen. Datzelfde geldt ook voor de organisatie. De toegevoegde waarde ontstaat als mens en organisatie zich hierin gezamenlijk ontwikkelen.

Werkgeluk: een nieuwe hype?

Voor mij is het een nieuwe term die het belang aangeeft van werkbeleving. Wat mij betreft geen hype, maar een blijvertje.

Het is de rode draad in onderwerpen als employee experience, talentontwikkeling en duurzame inzetbaarheid.

Mensen en organisaties inzicht geven in drijfveren en talenten, dat is voor mij werkgeluk!. Dat kan met de TMA-methode.

Werkgeluk: een hype?